Τραπεζι -κές ........... συν- αλλαγές

      


                      Κοπιάστε, στρώνω τραπέζι!

             Σε ποια ηλικία παλιώνουν τα έπιπλα;

                             Όχι, όχι δεν αφορά διαγωνισμό στο Άλλαξέ το!
           Απλά μια σκέψη έκανα , αφού το συγκεκριμένο τραπέζι μαζί μας πέρασε τα 25+




  Κάποτε, είχε γνωρίσει μέρες δόξης.Είχε και ένα επί πλέον κομμάτι που προσθέταμε στη μέση, και όλα ήταν καλά.Κάποιες από αυτές τις φορές, η φθορά είχε αρχίσει κι εγώ στην προσπάθειά μου να ενώνω τα κομμάτια σταθερά, χρησιμοποίησα κολλητική ταινία καφέ χρώματος αντί χαρτοταινίας.
Η ζημιά  έγινε.Μαζί με τα κομμάτια κολλητικής ταινίας έφευγαν και κομμάτια λούστρου και σε μερικά σημεία, όχι μόνο.
   Κι έτσι μια μέρα, παρέα με τη μικρή μου φίλη, ψάχναμε να σκαρώσουμε και να ξεκινήσουμε μια κατασκευή.
  Χάρηκε πάρα πολύ όταν της συλλάβιζα αυτό που είχα -με λευκό αστάρι -γράψει.
  Δεν κράτησε πολύ, γιατί το αστάρι αστραπιαία κάλυψε τα λευκά γράμματα, και με το σφουγγάρι χαιρόμασταν μαζί τη μεγάλη επιφάνεια.Ήταν τα πρώτα μας βήματα στην κατασκευή και οι αυτοσχεδιασμοί , μας χαροποιούσαν.

 

Για καιρό, είχε γίνει κατάλληλο πλάνο, για φωτογραφίες....κατασκευών, η μελλοντικών σκέψεων.
Σημ.  : όχι δεν θα τοποθετηθεί εκεί το πλαστήρι, ούτε το κόσκινο,απλά είναι τα πλάνα πριν τη μεταμόρφωσή τους , που δεν ξεκίνησε ακόμα.

 Και αφού έμεινε για πολλές μέρες λευκό, και σκεφτόμουν πως θα γινόταν πιο όμορφο,

δέχτηκα βοήθεια ουσιαστική από τον γιο μου που πρότεινε πως αφού είναι τραπέζι φαγητού, καλό είναι να έχει πάνω ...διάφορα μενού, με την ευχή ΚΑΛΉ ΌΡΕΞΗ!

Καλοδέχτηκα την ευχή, όχι όμως και τα πιάτα, γιατί στη συλλογή με τα χαρτιά μας ντεκουπάζ, πρώτο λόγο είχαν:

 Ψάρια και θαλασσινά που δεν με ενθουσίαζαν.Ούτε θα ταίριαζε σ' αυτά λουλουδιασμένη μπορντούρα  στο σχέδιο που λατρεύω.

Είχαμε στα χαρτιά μας και πράσινες ελίτσες , θα ταίριαζαν περισσότερο, μα θέλαμε , ό, τι γίνει να είναι αποδεκτό απ' όλους μας.

 Κι έτσι ταπεινά, ζήτησα κι δέχτηκα βοήθεια,

για να γραφεί η κεντρική ευχή!

Άλλωστε όλοι συμμετέχουμε στην κοινή τράπεζα, δεν ήταν σωστό εκ μέρους μου να κάνω ότι θέλω...

 Δοκιμάσαμε και με σχέδια φρούτων αλλά κάτι στη σκέψη μου  κυριαρχούσε το άνθος!

Σε ποιόν δεν αρέσουν τα λουλούδια;

 και αφού συμπληρώθηκε η ευχή,άρχισα να ψάχνω ποια σχέδια να παραγγείλω.Ήταν τόσα πολλά στο μαγικό γαϊτανάκι,που δυσκολεύτηκα να ξαναβρώ αυτό που μ'  είχε και αρχικά εντυπωσιάσει.
Και όταν άνοιξα τον φάκελλο, σιγομουρμούρισα: και τώρα ...τα δυο μας!Ένα πλήθος μαργαρίτες είχα επιλέξει, μαζί και μερικές πολύχρωμες πεταλούδες.

 Βέβαια , με κάποια τραπεζομάντιλα, διακρίνεται η ευχή, αλλά συνήθως το μάτι πέφτει πάντα στα φρέσκα λουλούδια που αυτόν τον καιρό μας ομορφαίνουν, πλαισιωμένα από τις νέες φωτογραφίες    μας.Κι ύστερα δεν μένουμε στην  επιφάνεια, σκοπός ήταν να δείχνει όμορφο το τραπέζι , την στιγμή που αλλάζει το τραπεζομάντιλο.

 Στην αρχή, προσπάθησα με προσοχή να σβηστούν οι επί πλέον γραμμές.

 

 και μετά....επί το έργον!

Με τη βοήθεια χαρτοταινίας έκανα ένα στενό περίγραμμα με πατίνα σε χρώμα χαλκού και στη συνέχεια τόνισα το χρώμα των γραμμάτων αυτοσχεδιάζοντας με τέμπερες σε κόκκινο και καφέ.

Πέρασα κατά τόπους ξανά λευκό ακρυλικό όπου φαινόταν λίγο,και σκεφτόμουν ποιο θα μπορούσε να ήταν το τελείωμα.

Η σκέψη του υγρού γυαλιού απορρίφθηκε,γιατί πως θα έμενε μέρες ακάλυπτο ενάντια στη λέξη των σταυρόλεξων: εχθρός της νοικοκυράς με πέντε γράμματα; κι έτσι αποφάσισα μετά τις τελευταίες πινελιές να περαστεί με βερνίκι, που λίγο..μοιάζει με υγρό γυαλί και στεγνώνει γρηγορότερα.

        

 

Στην τελευταία φωτογραφία, γύρω γύρω προεξέχει η χαρτοταινία που πρόσθεσα προστατευτικά έως ότου στεγνώσει.

Σημ.: δεν κόστισε λιγότερο από υγρό γυαλί, απλά θα στεγνώσει γρηγορότερα ελπίζω!

Κάποιος από μέσα του , είπε,  μόλις το είδε...λευκό:

Ε, όχι  και αυτό!

Τι λέτε; θα αλλάξει γνώμη;

α

Αγαπημένες μου φίλες

Σιγά σιγά μπαίνουμε στις γιορτές!

Θάθελα και μέσα από εδώ 

να συγχαρώ την δική μας Αννιώ: 

http://tis-annios.blogspot.gr/search?updated-max=2015-11-16T12:46:00%2B02:00&max-results=1

για την Άριστη καθ' όλα δουλειά της, όσον αφορά παιδικά μαξιλαράκια! 

Συστήνω ανεπιφύλακτα ΑΝΝΙΏ!

Να είστε όλες και όλοι καλά!

Εχ Παναγιά ΄μ

                  Δεν ξέρω γιατί χθες και σήμερα αυτή η φράση τριβέλιζε το μυαλό μου.

Η ελιά                                   Κωστής Παλαμάς Eίμαι του ήλιου η θυγατέρα H πιο απ’ όλες χαϊδευτή. Xρόνια η αγάπη του πατέρα Σ’ αυτόν τον κόσμο με κρατεί. Όσο να πέσω νεκρωμένη, Aυτόν το μάτι μου ζητεί.   Eίμ’ η ελιά η τιμημένη. Δεν είμ’ ολόξανθη, μοσχάτη Tριανταφυλλιά ή κιτριά· Θαμπώνω της ψυχής το μάτι, Για τ’ άλλα μάτια είμαι γριά. Δε μ’ έχει αηδόνι ερωμένη, M’ αγάπησε μία θεά·   Eίμ’ η ελιά η τιμημένη. Όπου κι αν λάχω κατοικία, Δε μ’ απολείπουν οι καρποί· Ώς τα βαθιά μου γηρατεία Δε βρίσκω στη δουλειά ντροπή· Μ’ έχει ο Θεός ευλογημένη Kι είμαι γεμάτη προκοπή·   Eίμ’ η ελιά η τιμημένη. Φρίκη, ερημιά, νερά και σκότη, Tη γη εθάψαν μια φορά· Πράσινη αυγή με φέρνει πρώτη Στο Nώε η περιστερά· Όλης της γης είχα γραμμένη Tην εμορφιά και τη χαρά·   Eίμ’ η ελιά η τιμημένη. Εδώ στον ίσκιο μου από κάτου Ήρθ’ ο Χριστός ν’ αναπαυθεί, Kι ακούστηκε η γλυκιά λαλιά του Λίγο προτού να σταυρωθεί· Το δάκρυ του, δροσιά αγιασμένη, Έχει στη ρίζα μου χυθεί·   Eίμ’ η ελιά η τιμημένη.   Χρόνια και χρόνια από την επομένη του Αγ.Νεκταρίου ως και παραμονές Χριστουγέννων, οι γονείς μας,άρχιζαν το μάζεμα των ελιών. Πάντα οι δυο τους, για όλους μας.  Πέρασαν τα χρόνια και κάθε που βρισκόμαστε με τ ΄αδέρφια μου στους ελαιώνες, πάντα ,όταν ο καρπός μαζεύεται στη λινάτσα να καθαριστεί από τα επί πλέον φύλλα,πάντα μα πάντα, σε κάθε δέντρο, θυμάμαι τον πατέρα μου. Γονάτιζε στη λινάτσα, έκανε τον σταυρό του και έλεγε: Εχ,  Παναγιά' μ  (μεταφράζοντας: με ευγνωμοσύνη:Αχ Παναγιά μου, σ΄ευχαριστούμε!) Μα γιατί πάντα μιλάω μόνο για τον πατέρα μου; Μα γιατί πάντα ήταν μαζί με τη μητέρα μας! Πάντα μαζί! ...............................................Κάθε σκέψη μας σε κάθε ελιά, σαν μνημόσυνο στην αγάπη που φύτεψαν μέσα μας, μαζί με τις ελιές τους.......................................... Σήμερα, οι φωτογραφίες που έβγαλα ήταν για σας τους φίλους μου και τις φίλες μου,  με νότες μουσικής και καθαρό ουρανό,που μόνο οι γραμμές των αεροπλάνων  έσπαναν τη μονοτονία. ΄Οχι δεν σας έχω φωτογραφίες , μόνο αν αλλάξει η μηχανή μου θα χαίρομαι να φωτογραφίζω ουρανό. Μέχρι τότε, θα αρκεστείτε μαζί με μένα σε σκούρα πλάνα,να καλύπτονται τα σημάδια του φακού. Όμως όλες οι σημερινές φωτογραφίες τραβήχτηκαν με τη σκέψη σας. Με μουσικές νότες, σε ελιά: σε πουρνάρια Σε κουμαριά φορτωμένη άνθη και καρπούς   σε λίγες μαύρες ελίτσες για αλάτισμα σε αποξηραμένα φύλλα, παντού. εδώ ο γνωστός κέδρος, που στα μικρά μας χρόνια, κατάλληλα  σε σχήμα δεντράκια στολιζόταν με απλά στολίδια, και πολύ βαμβάκι για να δώσουν την γιορτινή όψη στα σπίτια μας  τα  ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ, .................................... Βλέπετε το μικρό τραντζιστοράκι με το αστάρι στην πάνω γωνία, δείγμα ότι με συντροφεύει στις κατασκευές μου  , έτρεχε μετά μουσικής παντού για να φωτογραφηθεί για σας,  και βλέποντας τώρα δα τις φωτογραφίες μου βγαίνει συμπέρασμα:  Αγαπημένες μου φίλες αγαπημένοι μου φίλοι Ας είναι οι κεραίες της ψυχής μας στραμμένες πάντα στον ουρανό! Ας στρέψουμε τη ψυχή μας ψηλά! Μόνο εκεί μπορούμε να βρούμε την Αλήθεια! Μόνο εκεί δεν υπάρχουν ερωτηματικά....... Σε  περίπου 40 μέρες έρχονται Χριστούγεννα.... https://www.youtube.com/watch?v=rhEvOOCF8Sc και https://www.youtube.com/watch?v=Vwmtdnfwg8I  Από το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.Τα έχω ακούσει τόσες φορές τις τελευταίες μέρες...  Να είστε πάντα καλά και να πιστεύετε! 'Ο,τι κι αν συμβαίνει γύρω μας, δίπλα μας, όλη η γη είναι στα χέρια ΤΟΥ! Όλο το σύμπαν!

Νοέμβρης μήνας!

.......................................................................................................................................................................

 

 ...............................................................................................................................................................

 Δεν είναι αντιγραφή, δεν είναι ζωγραφιά,

είναι η αλήθεια, είναι η πραγματικότητα.............

Μαγικές εικόνες ομορφιάς , χωρίς λόγια....

Η γνωστή διαδρομή.

Χολομώντας

Χρώματα, χρώματα...

 τι να προσθέσει κανείς σε τόση ομορφιά που απλόχερα μας χαρίζει ο Θεός μας!

 

Η ΖΥΓΑΡΙΆ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΎ

                Ένα ακόμα από εκείνα τα ποιήματα θα σας δημοσιεύσω σήμερα.Είναι από τα πιο   αγαπημένα μου.Έχει γραφεί πολλά χρόνια πριν, πριν ακόμα έρθει το ευρώ στην Ελλάδα.Αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία της ίδιας που έγραψε το ποίημα: Στον πατέρα που έφυγε.(βλ.25.05.2015)
Αλλά πάντα παραμένει επίκαιρο αφού: στο ευαγγέλιο μετά την Ύψωση Τιμίου Σταυρού ακούμε: 

36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;


                                             Η ΖΥΓΑΡΙΆ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΎ
Είδα χθες στο όνειρό μου κάτι φοβερό
μα για μένα όμως ήταν ,τόσο φανερό.
Είχα δει πως πιά δεν ζούσα, πήγα να κριθώ,
όπως λέει η θρησκεία, ΄κεί στον ουρανό.

Κάνω πίσω για να φύγω, όπως τον λαγό,
μα στον δρόμο συναντάω, κάποιον αρχηγό.
Κάνω σκέψη να του δώσω λίγα μετρητά,
δεν περνάνε εδώ μου λέει τούτα τα λεφτά.


-'Εχω κάμποσες δραχμούλες , έχω και ευρώ
είναι νόμισμα καινούργιο και πολύ γερό.
-Δεν περνάνε εδώ οι δραχμούλες, ούτε τα ευρώ,
εδώ πάνω φέρνουν όλοι μόνο το Σταυρό.

Φρόντισες ποτέ τις χήρες και τα ορφανά;
'Εζησες όπως σου είπα έτσι ταπεινά;
Είδες τον συνάνθρωπό σου σαν τον αδερφό;
Εσυγχώρησες ακόμα, ΄κείνον τον εχθρό;

Αν στη γη έχεις γογγύσει, τώρα θα κριθείς'
δεν γλυτώνεις απ την κρίση, όσο κι αν ποθείς.
-Δεν περνάνε εδώ οι λίρες οι κυπριακές;
Ούτε τα δολλάριά μου, ούτε οι αγγλικές;

-Όχι, σου το ξαναλέω, μόνο τα καλά
και τα έργα πούχεις κάνει πρέπει νάν' πολλά.
Δεν περνούν εδώ τα γρόσια, έλα στη σειρά.
-Δεν πειράζει πάω πίσω, τέρμα στην ουρά.

Όταν ζούσα πάντα πρώτη , ήθελα να μπω,
τώρα τελευταία πάω, πίσω να σταθώ.
Δεν μου φεύγει πια το βλέμμα απ ΄την ζυγαριά,
μα τα λάθη ολονών μας είναι πιο βαριά.

Όσο πάω και ζυγώνω, μπρος στη ζυγαριά,
τρέμει όλο το κορμί μου, πάει η σιγουριά.
Σαν πουλί εγκλωβισμένο, τα φτερά χτυπώ,
μήπως και τα καταφέρω, να ελευθερωθώ.

Βλέπω μπρος μου, βλέπω πίσω, βλέπω αριστερά
μήπως και παραχωρήσω σ' άλλον τη σειρά.
Τρέμει τώρα η καρδιά μου, όπως του λαγού,
αχ! και νάχα δυο φτερούγες σαν του πελαργού!

Βάζω πλώρη και το στρίβω, σαν την αλεπού,
τρέχοντας αναρωτιέμαι, πού θα πάω πού;
Όσο τρέχω λαχανιάζω , κόβεται η λαλιά
όταν κάποιος μου αρπάζει από τα μαλλιά.

-'Ελα εδώ και μην ξεφεύγεις, έλα μην αργείς.
κάνε γρήγορα σου λέω ν' απολογηθείς.

-Κάνε μια εξαιρεσούλα σε παρακαλώ
το καλό που θα μου κάνεις ρίξ'  το στο γυαλό.

-Έλα ήρθε η σειρά σου, να η ζυγαριά,
μα τα γόνατα λυγίζουν,πάει η σιγουριά.
-Κοίταξε εδώ του λέω, δείχνω τα φλουριά,
έκανα οικονομίες για τα γηρατειά.

-Είπα, δεν περνάει εδώ πάνω, κανενός πουγγί
είναι χρήμα που πληρώνουν, μόνο εκεί στη γη.
Βάλε τη συνείδησή σου για να ζυγιστεί
και στη θέση της να πάει να ξεκουραστεί.

-Σπάει η ζυγαριά απ ΄το βάρος, πάω να χαθώ!
-Είχα τόσες αμαρτίες; Άχ! θα τρελλαθώ!
Κάνω πίσω τρομαγμένη, βάζω μια φωνή
και πετιέμαι απ το κρεββάτι, σαν τη μηχανή.

Δίνω μια στην κεφαλή μου να βεβαιωθώ
πως δεν έχω εγώ πεθάνει κι η καυμένη ζω.
Τρέχω μπρός στο εικονοστάσι και γονυπετώ,
-Παναγιά μου , δώσ μου χρόνο να εξιλεωθώ!

Από σήμερα και πέρα, άλλαξα πολύ
και θα γίνω εις το μέλλον τέλεια Χριστιανή.
Κι όταν πάω εκεί πάνω, για να δικαστώ
τρέχοντας εγώ θα πάω, πρώτη να σταθώ.

                     '' Νούφαρο''


  Αγαπημένες μου,με όλα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο,
δεν είχα κάτι να γράψω.Ο καθένας μας, αφουγκράζεται τις σιωπές του...
Σας εύχομαι καλό μήνα, καλόν Νοέμβρη
με μερικές εικόνες γαλήνης στους Αγίους Αναργύρους του χωριού μου, χθες αργά το απόγευμα.

αυτή η πάνω  φωτ. είναι από άλλη εποχή.Το παρεκκλήσι μας, εορτάζει και την πρώτη Ιουλίου.

στον περιβάλλοντα χώρο, τα μωβ φθινοπωρικά λουλουδάκια σε αφθονία.

Αγαπημένες μου φίλες
αγαπημένοι μου φίλοι
Να είστε καλά!
Σημ.: σας ευχαριστώ για τα υπέροχα σχόλιά σας σε προηγούμενες αναρτήσεις μου, θα σας απαντήσω ένα προς ένα, μόλις βρεθεί χρόνος, το ζητούμενο.