Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2019

Το χρονικό μιας φιλίας



                      (  καφές, σωτηρία, πηγή, στοίχημα, σεντόνι)

                                


    Σε λίγους μήνες θα έκλεινε τα δεκαοχτώ της.

    Οι ελπίδες για ανώτερες σπουδές, καταχωνιάζονται σε μια γωνιά της ψυχής της και συμβιβάζεται με την πραγματικότητα.

    Το μόνο που θα μπορούσε να συμβεί για να ξεφύγει από το μικρό χωριό της, ήταν να επιλέξει μια σχολή που θα είχε ψωμί στο μέλλον  , αλλά με τα λιγότερα δίδακτρα.

     Μέχρι εκεί και με δυσκολία θα μπορούσε ο πατέρας να τα βγάλει πέρα.

    Τα μεγαλύτερα αδέρφια είχαν προσφερθεί για να συνεισφέρουν στις σπουδές της μικρής, πλην όμως τόσο η αξιοπρέπεια του πατέρα, όσο και της ίδιας, δεν μπορούσαν να αποδεχθούν  τέτοιου είδους θυσία.

   Βρέθηκε η ιδιωτική σχολή λογιστών και γραμματέων, τότε είχε ζήτηση, κι έτσι το βαλιτσάκι ετοιμάστηκε.

   Ένα μπορντό γυαλιστερό βαλιτσάκι, έκλεισε μέσα του τα απαραίτητα , κάπου ακόμα θα υπάρχει στο πατρικό σπίτι.

   Φθινόπωρο ήταν , τα ρούχα λιγοστά.

   Η μητέρα αγόρασε τα σχετικά μέτρα υφάσματος από το παντοπωλείο του χωριού, που εξυπηρετούσε τους κατοίκους σε ό,τι υλικό χρειαζόταν κι έτσι η ραπτομηχανή που ποτέ δεν σταματούσε, έδωσε σειρά προτεραιότητας, στα δύο εμπριμέ μονά σεντόνια με τις αντίστοιχες μαξιλαροθήκες.

  Η μητέρα είπε: Στην άκρη να κεντήσεις τα αρχικά σου, ποτέ δεν ξέρεις…
  Το οικοτροφείο θηλέων ήταν ένα πολυώροφο κτίριο, στο κέντρο της πόλης.
  Η διευθύντρια, μετά τα καλωσορίσματα, έδωσε τις πρώτες της συμβουλές:
   -Έρχεσαι από χωριό, να προσέχεις! Να είσαι επιφυλακτική με τους ανθρώπους!

   Και άλλα πολλά που αφορούσαν την διαμονή  στο οίκημα.
…………………………………………………………………………
   Τρίκλινο ήταν το δωμάτιο στον πέμπτο όροφο.

   Η νέα από το χωριό,  η Αθηναία  και η μικρή Αθηνούλα,  της οποίας οι γονείς ήταν στην Γερμανία.

   Η συγκατοίκηση ήταν τόσο όμορφη, πέρα από κάθε προσδοκώμενο.

   Η Αθηναία, φοιτήτρια Γαλλικής φιλολογίας, έδωσε στην χωριατοπούλα να διαβάσει τον μικρό πρίγκιπα που είχε, στα γαλλικά.

  Της  άρεσαν τα γαλλικά , είχε και πολύ καλό βαθμό στο συγκεκριμένο μάθημα. Ήταν η κύρια ξένη γλώσσα του σχολείου της.

  Από τότε ο μικρός πρίγκιπας, έχει μια θέση στην καρδιά της.

  Και ποιόν δεν συγκινεί άλλωστε.

  Πέρασε ο πρώτος μήνας, πέρασε και ο δεύτερος κι εκεί που βάδιζε ο Νοέμβρης, ήρθε η είδηση:

  Γινόταν ένας διαγωνισμός με γραπτές εξετάσεις, για μία θέση εργασίας, κοντά στον τόπο της.

 Έκθεση και μαθηματικά τα διαγωνιζόμενα μαθήματα.

 Συμμετοχή, σίγουρη. Την έκθεση δεν την φοβόταν καθόλου.

 Ακόμα και η φιλόλογός της την είχε βοηθήσει τους προηγούμενους μήνες με θέματα, σε περίπτωση που της επιτρεπόταν να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις για τις σχολές που ήθελε.

Στην φιλόλογό της είναι πάντα ευγνώμων. Και στους γονείς εννοείται!


 Έγινε ο διαγωνισμός , γύρισε πίσω να συνεχίσει τη γραφομηχανή και τη στενογραφία.

 Το είχε σχεδόν ξεχάσει, γιατί η αίθουσα των υποψηφίων  ήταν ασφυκτικά γεμάτη, για μια θέση μόνο.

 Μάλλον βοήθησε το θέμα της έκθεσης, ποιος ξέρει!

 Ήρθε το νέο, η θέση ήταν δική της.

 Δεν μπορούσε να το πιστέψει.

 Μια δουλειά, στα 18 της χρόνια, κοντά στο χωριό της;

 Ενημέρωσε την διευθύντρια. Έπρεπε να την αποχαιρετίσει, να τους αποχαιρετίσει όλους, κι ας περνούσε τόσο όμορφα μαζί τους.

 Τα λόγια της διευθύντριας δεν τα ξέχασε ποτέ!
 -Να κρατήσεις τη δουλειά σου με νύχια και με δόντια! Της είπε, μεταξύ άλλων.

  Δεν ήξερε τότε τι εννοούσε η διευθύντρια της οποίας το όνομα και τη μορφή δεν έχει ξεχάσει.

  Όμως αγάπησε τη δουλειά της τόσο πολύ, που  ταυτίστηκε μαζί της. Έγινε συνώνυμο αναγνώρισής της στη μικρή κοινωνία που ζούσε.

  Και η φιλία όμως είχε συνώνυμο.

  Κράτησε επαφές με την Αθηναία.

  Αλληλογραφία. Πολύ πυκνή στην αρχή, αραιότερη αργότερα, όμως ποτέ δεν σταμάτησαν να  επικοινωνούν.

 Πέρασαν  πάνω από είκοσι πέντε χρόνια και κάποια στιγμή το αποφάσισαν:

 -Γιατί δεν μοιράζουμε την απόσταση να συναντηθούμε για ένα καφέ μόνο, στη μέση της διαδρομής μας;

 Είδαν τις χιλιομετρικές αποστάσεις, ορίστηκε τόπος συνάντησης η Λάρισα.

 - Μαμά θα αναγνωρίσεις τη φίλη σου, τόσα χρόνια μετά;

 Ρώτησαν τα παιδιά, συμμετέχοντας στη χαρά της μητέρας πριν το ταξίδι.

 -Οι άνθρωποι παιδιά μου, δεν ξεχνιούνται!

 Ένας καφές κάπου κοντά στον σταθμό και πώς να χωρέσουν ζωές και χρόνια στην ώρα που μπορεί να κρατήσει ένας καφές; Πόσα να χωρέσουν;

 Πήραν ένα ταξί και ανηφόρισαν στον λόφο του αγίου Αχιλλείου, έτσι για ένα κερί με ευγνωμοσύνη. Το ταξί περίμενε και τα δρομολόγια επιστροφής τους, επίσης.

 Ίδια ώρα, διαφορετικές διαδρομές. Η  μία προς βορρά η άλλη προς νότο.

 Συνέχισαν να περνούν τα χρόνια. Η επικοινωνία ξαναζωντάνεψε πιο δυνατή αυτή τη φορά.

 Έφυγε για δουλειά το παιδί στην Αθήνα, ευκαιρία ήθελε η μάνα να συναντήσει τη φίλη της.

 Με την πρώτη ευκαιρία, η συνάντηση έγινε.

 Είδε για πρώτη φορά το μετρό και τις γρήγορες μετακινήσεις  και στην  ξενάγησή της , σε άγνωστα μέρη, η ματιά της στάθηκε σε ένα πάγκο βιβλίων. Δεν αντιστάθηκε. Κάπου ανάμεσα στα παιδικά, αναγνώρισε τον μικρό της πρίγκιπα.

 Δεν είχε σημασία που δεν ήταν γραμμένο στα γαλλικά, άλλωστε όσα ήξερε , στα χρόνια που πέρασαν, τα είχε και η ίδια ξεχάσει.

 Το αγόρασε, έκανε μια αφιέρωση με λέξεις που ξεπηδούσαν από την καρδιά, και το  χάρισε στη φίλη. Ανταπέδωσε.

 Την πήγε στα στενά της Πλάκας κι επειδή βράδιαζε, της είπε:
 -Θα ανεβούμε εδώ στο αίθριο, έχει αφιέρωμα στον Αττίκ.

 Θυμάται ακόμα τα ονόματά τους.

  Η χωριατοπούλα, αγαπούσε να ακούει μουσική, δεν γνώριζε όμως δημιουργούς και συνθέτες.
 Με θέα την φωτισμένη Ακρόπολη και με τη μουσική να τις γυρίζει σε χρόνια παλιά, άφησε τα  δάκρυά της να τρέχουν…

 Νύχτα ήταν πια , κανένας δεν θα το πρόσεχε.

 Ένοιωθε και το είπε στη φίλη της, σαν μια πεταλούδα που βγαίνει από το κουκούλι της και δεν ξέρει πώς να χειριστεί την ελευθερία.

 Έστω και γι αυτές τις λίγες στιγμές.

 Ήταν τόσο όμορφα!
 Κράτησε μέσα της και αυτές τις στιγμές και την άλλη μέρα πήρε τον δρόμο της επιστροφής .

  Η φιλία κρατάει όσο κρατούνε κι εκείνα τα εμπριμέ σεντόνια με τα μονογράμματα. Κι ας μην γράφουν στην ούγια:  Πειραϊκή-Πατραϊκή

 Η ΦΙΛΊΑ είναι πηγή ευλογίας!

 Είναι σωτηρία!

 Έβαλε στοίχημα με τον εαυτό της, να γράψει ένα κείμενο με δοσμένες λέξεις.

 Δεν έχει σημασία αν το πέτυχε, σημασία έχει η συμμετοχή.

 Τα  εμπριμέ σεντόνια, κράτησαν στον χρόνο!

 Ήταν ραμμένα με την αγάπη της μητέρας και κεντημένα με τα εφηβικά όνειρα!

 Η καλά διπλωμένη μαξιλαροθήκη, δίπλωσε μέσα της όλα εκείνα τα όνειρα και τα κρατά καλά φυλαγμένα μαζί με όλα τα νεανικά λευκώματα στο μπορντό γυαλιστερό βαλιτσάκι!

 Και χρειάστηκε, μια μόνο αφορμή, την πρόσκληση της Μαρίας, https://mytripssonblog.blogspot.com/ με τις δεδομένες λέξεις, για να ξεδιπλωθούν μνήμες!

Όσο για τη ζωή, ήξερε τι έκανε!
Κέντησε πολύ πιο όμορφα σχέδια στη ζωή της χωριατοπούλας!
Μόνο που λείπουν οι γονείς να το χαρούν!

Όμως κι από εκεί ψηλά βλέπουν!



 

 Σημείωση 1 :
Η χωριατοπούλα δεν κράτησε ποτέ την πρώτη συμβουλή της διευθύντριας.
Όμως η διαίσθησή της δεν την πρόδωσε ποτέ ως τώρα. 
.................................................................................................................................................
  Μαρία μου σε ευχαριστώ, που ξεδίπλωσες μνήμες!  Αφορμή στάθηκε ίσως και το νούμερο 18 του συμποσίου.
Σκέφτηκα:Μήπως να γράψω κάτι από τα 18 μου χρόνια; 
Στην αρχή με δυσκόλεψε η λέξη σεντόνι.Δεν θα μπορούσα να το εντάξω , παρά μόνο σε αποδράσεις , π.χ και δεν διαβάζω αστυνομική λογοτεχνία.Εξαίρεση έκανα στη νουβέλα του Γιάννη, με την Ελουάζ του.https://idipoton.blogspot.com/
Εξαίρεση και η συμμετοχή μου , πρώτη φορά με κείμενο.
Σημ.  2   .:αν ποτέ η Αθηνούλα, διαβάσει αυτές τις γραμμές, θα χαρούμε να μάθουμε νέα της.

34 σχόλια:

  1. Μας συγκινησες πολυ Βαρβαρα μου με το ομορφο γραπτο σου.φανταζομαι καταθεση ψυχης.χαιρομαι που σου δοθηκε η ευκαιρια να θυμηθεις με νοσταλγια εκεινα τα ομορφα χρονια.να περνας καλα.σε φιλω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λίτσα μου, σε ευχαριστώ!
      Καλό μήνα να έχουμε!΄Ήταν μια προσπάθεια συμμετοχής.
      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  2. Βαρβάρα μου,
    καλώς όρισες και πάλι στην λογοτεχνική αυτή δράση.
    Πάντα σέβομαι και ξεχωρίζω το λόγο σου και τα συναισθήματά σου.
    Και εδώ, μας έδωσες, ανάγλυφη, όλη σου τη συμμετοχή, όλο το διήγημα στην αρχική του μορφή.
    Η Φιλιά είναι ευλογία για τον άνθρωπο.
    Γράφεις με την καρδιά σου και σε ευχαριστούμε για αυτό ειλικρινά.
    Καλό μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ αγαπητέ μου Γιάννη!
      Ναι, με περιόριζαν οι λέξεις, μάλλον είμαι....πολυλογού:)
      Είναι ευλογία η φιλία!
      Και φυσικά γράφω μόνο με την καρδιά μου , που και αυτή δεν με έχει προδώσει ποτέ!
      Να είσαι καλά!
      Συγχαρητήρια και σε σένα με την επίκαιρη συμμετοχή σου που ευτυχώς..ήταν μυθοπλασία...Ευτυχώς...
      Να είσαι πάντα καλά και να γράφεις!

      Διαγραφή
  3. Βαρβάρα συγχαρητήρια.Η ιστορία σου αποπνέει έντονα συναισθήματα που αναδεικνύουν αυθεντική βίωση της φιλίας.
    Σε μια ειλικρινή φιλία οι ανθρώπινες αξίες και η αρετή ούτε αλλοτριώνονται ούτε φθείρονται γιαυτό και αντέχουν σε όλες τις δοκιμασίες της ζωής.
    Να είσαι καλά!...καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευχαριστώ Αννίκα μου!
    Χρησιμοποιώντας ξανά , μία από τις δοσμένες λέξεις, ναι , η φιλία είναι μία από τις μεγαλύτερες ευλογίες της ζωής!
    Να είσαι καλά, καλό μήνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έχω γράψει αρκετές φορές πως τα δρώμενα της Μαρίας και της Αριστέας γίνονται αφορμές να προκύψουν ωραίες δημιουργίες.
    Πολύ ωραίο το χρονικό σου, Βαρβάρα. Όχι μόνο γιατί είναι καλογραμμένο με ευαισθησία και γνησιότητα, αλλά και γιατί ξυπνά μνήμες ημών των επαρχιωτών που αναγκαστήκαμε να βρεθούμε στην πόλη για σπουδές, με όλες τις γνωστές δυσκολίες, κυρίως οικονομικές.
    Μου άρεσε πολύ η επισήμανση «Όμως αγάπησε τη δουλειά της τόσο πολύ, που ταυτίστηκε μαζί της. Έγινε συνώνυμο αναγνώρισής της στη μικρή κοινωνία που ζούσε». Είναι τόσο σημαντικό να αγαπά κάποιος την εργασία του και να του το αναγνωρίζουν.
    Πολύ όμορφη και η φράση για «την πεταλούδα που βγαίνει από το κουκούλι της και δεν ξέρει πώς να χειριστεί την ελευθερία».
    Και βέβαια η συγκίνηση από το κείμενο συνεχίστηκε και στην σημείωση «η χωριατοπούλα δεν κράτησε ποτέ την πρώτη συμβουλή της διευθύντριας. Όμως η διαίσθησή της δεν την πρόδωσε ποτέ ως τώρα».
    Κι ακόμα η δύναμη της φιλίας.
    Καλή συνέχεια, Βαρβάρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ αγαπημένε μας Άρη, τόσο απλά και σχεδόν...μονολεκτικά!
      Σε ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  6. Κάμποσες λέξεις παραπάνω και έχουμε ένα τελείως διαφορετικό κείμενο, το οποίο ξεχειλίζει από συναισθήματα. Κείμενο το οποίο, πέρα των άλλων δείχνει έναν άνθρωπο ευαίσθητο και έτοιμο να παρακούσει μια συμβουλή που όλοι την δίνουμε στα παιδιά μας, πλέον. Να είσαι επιφυλακτική.... Πολλές φορές οι άνθρωποι μας πληγώνουν, ναι! Αλλά πόσες φιλίες και καλές στιγμές θα χάναμε αλήθεια, αν κλειδώναμε μεμιάς το καθένα έξω από τη ζωή μας;
    Την Καλημέρα μου Βαρβάρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, αγαπητέ Βασίλη, αυτό γράφτηκε εξ αρχής και μετά...διαμόρφωνα..περιλήψεις να χωρέσει στο δρώμενο της Μαρίας!
      'Ηταν η πρώτη συμμετοχή μου, αλλά το χάρηκα!
      Και όλα αυτά για τη λέξη καφές!
      Και ναι θυμάμαι πάντα την συμβουλή που δεν τήρησα!Έχεις απόλυτο δίκιο!
      Καλή συνέχεια λοιπόν σε συμμετοχές σε δρώμενα!
      Ίσως να μην είναι το απόλυτο...λογοτεχνικό, αλλά τα βιώματα...κάπως έτσι είναι!
      Να είσαι καλά, καλό μήνα!

      Διαγραφή
  7. Βαρβάρα μου χαίρομαι που μέσα από αυτό το όμορφο και καλογραμμένο κείμενο ξεδίπλωσες τόσες τρυφερές αναμνήσεις.
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου , σε ευχαριστώ!!!
      Πόσες δεκαετίες πίσω...κι όμως οι μνήμες, σαν χθες!
      Να είσαι καλά!
      Τελικά για κάθε τι , θέλουμε την αφορμή μας!
      Φιλιά

      Διαγραφή
  8. κ.Βαρβάρα μου συγκινήθηκα πολλά με την ιστορία σου ,ειδικά στο τέλος , που κατάλαβα ότι είναι η προσωπική σου ιστορία
    ευχαριστούμε που τη μοιράστηκες μαζί μας
    ήταν μέσα σε τούτες που ξεχώρισα και βαθμολόγησα
    μακάρι να μπορούσα να δώσω το 3 μου , αλλά οι κανόνες είναι κανόνες
    την ψήφισα με ένα βαθμό

    εύχομαι να βρεθείτε ξανά με τη φίλη σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή σου μέρα Δελφινάκι μου!!!
      Σε ευχαριστώ!Είναι όμορφη η συμμετοχή, άσχετο με την βαθμολόγηση!
      Πάντως με την φίλη μου , δεν έχουμε χαθεί!
      Απλά την έγραψα, επειδή θυμήθηκα...τα κεντημένα σεντόνια...
      Να είσαι πάντα καλά!
      Την αγάπη μου!!!

      Διαγραφή
  9. Βαρβάρα μου ολοκληρωμένη η ιστορία σου είναι υπέροχη!
    Γεμάτη μνήμες νεανικής φιλίας που αντέχει στον χρόνο!
    Πολύ συγκινήθηκα που πήρες μέρος με μια ιστορία που περιέχει προσωπικά σου βιώματα και χάρηκα πάρα πολύ που τίμησες το παιχνίδι μας!
    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, εμείς είμαστε ευγνώμονες, στην σκέψη σου, στον χρόνο σου και στον κόπο σου να συγκεντρώσεις όλες τις συμμετοχές και να φτάσεις στο τέλος!
      Δική σου η τιμή και η ΑΞΊΑ!
      Όμως σ΄ευχαριστώ προσωπικά, που μ΄έκανες να τολμήσω!
      ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ από την καρδιά μου!!!

      Διαγραφή
  10. Μεγαλη η εκπληξη μου στα αποκαλυπτηρια αδερφι μου οταν ειδα το ονομα σου αδερφι μου....Ολοκληρωμενη η ιστορια σου ..είναι γεματη ευαισθησια και τρυφεροτητα.. για την φιλη αυτη που σε εκανε να γραψεις και που καταλαβαμε οτι ειναι βιωματική οταν την διαβασαμε ολοκληρωμενη εδώ ..τι καλα που τολμησες να το κανεις!!! τωρα που εγινε η αρχή .. να σε βλεπουμε στην παρέα και η ουσια ειναι η συμμετοχή..μπραβο αγαπημενο μου!!
    Οντως στον χώρο τους οι συμμετιοχες παιρνουν αλλη διασταση πιο προσεχτική Βαρβαρούλα μου..!!
    Θα χαρουμε πολύ να σε βλεπουμε ταχτικα.. ΠοτΈ δεν μπορω να μαντεψω ποιος κρυβετε πισω απο καθε κειμενο..χα..χα αυτο ειναι και η ουσια του παιχνιδιού μεχρι να αποκαλυφθουν οι συμμετεχοντες ποιος ειναι πισω απο καθε ιστορια η ποιημα..
    Να εισαι καλα αγαπη μου να περνας ομορφα και να εχεις μια ομορφη εβδομαδα φιλακια πολλα και ξεχωριστα στην ΑΝΝΟΥΛΑ..!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή σου μέρα, αδερφούλα μου!
      Ξέρεις ότι σας θαυμάζω που μπορείτε να πλάθετε ιστορίες με δεδομένες λέξεις!
      Απλά προσπάθησα, γιατί... είχα τις λέξεις,σε αυτό το κείμενο!
      Μακάρι να μπορώ να συμμετέχω!Είναι πραγματικά, όμορφη η συμμετοχή!!!!!!!!
      Καλή σας μέρα!!!
      Ναι, ναι,θα δώσω τα ξεχωριστά σου!
      Την αγάπη μου!

      Διαγραφή
  11. Βαρβαρούλα μου με συγκίνησε το νοσταλγικό αυτοβιογραφικό σου κείμενο , το διαβάζω εδώ γιατί είναι η πρώτη φορά που δεν μπόρεσα να διαβάσω όλες τις συμμετοχές στην ανάρτηση και να ψηφίσω....όχι ότι έχει σημασία ο βαθμός...αλλά κυρίως το ξεδίπλωμα ψυχής και έμπνευσης του κάθε ατόμου....Μία δική μου φίλη από τα παιδικά χρόνια, που ξαναβρεθήκαμε πρόσφατα, μού έδειξε το λεύκωμά της και αυτό που της είχα γράψει τότε ....το 1970...."Αγάπα για να αγαπηθείς και δείξε φιλία γιά να έχεις πάντα φίλους..." Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα δικά μου..λευκώματα...είναι επίσης κάπου εκεί...
      Ίσως κάποια στιγμή..επιλέξω...κομμάτια τους...
      Σε ευχαριστώ!
      Αφού εδώ στον χώρο μας, καταθέτουμε κομμάτια της ψυχής μας, κάπως έτσι γράφηκε το κείμενο συμμετοχής!
      Να είσαι πάντα καλά!!!
      Την αγάπη μου!!!

      Διαγραφή
  12. συγχαρητηρια γλυκια μου
    και αγαπαμε την Ελουαζ του Γιαννη μας

    φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλοτάξιδα Κική μου οι πνευματικές σου δημιουργίες!
      Καθώς και των φίλων!
      Να είσαι πάντα καλά και να γράφεις!!!
      Φιλιά

      Διαγραφή
  13. Η παρέα με τις ιστορίες μας παρέσυρε Βαρβάρα μου.
    Πολύ συγκινήθηκα κι εγώ .
    Κρίμα που δεν μπορούμε να ψηφίσουμε όλες όσες μας αρέσουν.
    Καλή συνέχεια και φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή συνέχεια Ρένα μου!
      Ας είμαστε καλά και ας συνεχίσουμε, με τους κανόνες!
      Χάρηκα πολύ, γιατί για μένα ήταν η αρχή!
      Καλή συνέχεια στον τελευταίο μήνα του χειμώνα!!!φιλιά

      Διαγραφή
  14. Πολύ όμορφο και δυνατό κείμενο με άρπαξε και με μετέφερε σε χρονομέρη και της δικής μου μνήμης, συγχωριανοί γαρ και συνομήλικοι! Συγχαρητήρια Βαρβάρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Στέλιο και σ΄ευχαριστώ!
      Έτσι είναι η ζωή!
      Να είστε όλοι καλά!!!

      Διαγραφή
  15. Τι σύμπτωση Βαρβάρα μου. Τα ίδια σεντόνια είχα και εγώ στη βαλίτσα μου όταν πρωτοπήγα για σπουδές στην Αθήνα !!! Πω πω πόσο συγκινήθηκα,νάξερες.Πόσες γλυκές αναμνήσεις μου ζωντάνεψες!!!Και συμφωνώ μαζί σου.Η ζωή πάντα ξέρει τι κάνει!!! Ευχαριστώ Βαρβάρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Χρυσάνθη μου!
      Χαίρομαι που μια συμμετοχή, έτσι..δοκιμαστικά σε κείμενο, με τις εικόνες του, σου έφερε μνήμες!
      Να είσαι καλά!
      Ναι, ας αφήνουμε τη ζωή να οδηγεί!Ξέρει καλύτερα!!!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  16. Βαρβάρα μου, δεν είχα, νομίζω, ξαναδιαβάσει συμμετοχή σου και χάρηκα πολύ και για την παρουσία σου και για το θέμα σου.
    Εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, Αλεξάνδρα μου, ήταν πρώτη φορά.
      Συγχαρητήρια σε σένα για τις δύο συμμετοχές!
      Μακάρι σε επόμενες φορές να μπορέσω να συμμετάσχω , αν και θαρρώ δεν τόχω...Θα φανεί!
      ΚΑΛΟ Σαββατοκύριακο επίσης!

      Διαγραφή
  17. Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Νατάσσα μου!Καλή συνέχεια!!!
      φιλιά

      Διαγραφή
    2. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!! Μου μετέδωσες άριστα τα ομορφα συναισθήματα σου μαζί και τις γλυκές αναμνήσεις σου Ησουν και παραμενεις απλή αγνή και έτοιμη να αγαπήσεις κάποιον με όλο σου είναι!!! Ευλογημενη και χαρούμενη για πάντα!!!

      Διαγραφή
    3. Την καλημέρα μου αγαπημένη ΈΦΗ!
      Ξεκινώ...για μια ακόμα ανατολή!Η ζωή μας...έχει ημερομηνία λήξης...
      ΦΙΛΙΑ

      Διαγραφή