Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016

Mε αγάπη στις κεντήστρες του πελάγους






  Αγαπημένες μου!
Οι περισσότερες γνωρίζετε την εικονογράφο της παιδικής αθωότητας,Sarah Kay.
https://paramythitis.blogspot.gr/2012/12/sarah-kay.html#.V8Ha8BKLUVM

Ψάχνοντας τα σχέδιά της, για να διαλέξουμε σχέδιο για μια λαμπάδα βάφτισης, μου βγήκε το παρακάτω θεατρικό:
Πρόσωπα:
Χριστίνα
Κατερίνα
κόρες Σμαραγδένιας
Ρούλα (Η σμαραγδένια)http://smaragdenia-roula.blogspot.gr/
Μαρία http://pnoestexnis.blogspot.gr/
και
nicol  http://dimiourgiesstoxeri.blogspot.gr/
  το έργο....διαδραματίζεται στις 7 Αυγούστου.
ΚΌΡΕΣ της Σμαραγδένιας:Αποτέλεσμα εικόνας για εικονες σαραη καυ

-Πω πω!η μαμά ξεκίνησε ένα μεγάλο έργο και δεν έχει τόσο χρόνο.Τι λες; μπορούμε να βοηθήσουμε;
-Μα το ρωτάς; Η μαμά,  μας έμαθε την αγάπη!Για πες ,τι μπορούμε να κάνουμε;
-Μμμμ..να σου πω..
Στην αρχή να πάμε για μπάνιο στη θάλασσα, να χαλαρώσουμε και να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.Να αξιολογήσουμε καταστάσεις και προτεραιότητες.Βλέπεις έρχεται και η καλύτερη ζωγράφος, η αγαπημένη φίλη της μαμάς η Μαρία.
΄Ερχεται να ξεκλειδώσει  τις ζωγραφικές μας ικανότητες!  Και δεν είναι η πρώτη φορά!  Μαθαίνουμε τόσα πράγματα μαζί της!


 



Λοιπόν, ας βιαστούμε!
Θα αφήσουμε τη μαμά να ράψει τα σεντόνια και τις μαξιλάρες και να κεντήσει όλα τα αζούρ.
Σ΄αυτό δεν την φτάνουμε!
Αποτέλεσμα εικόνας για carta garcia mama por tu amor sarah kay
Μετά, θα την αφήσουμε να δημιουργήσει μόνη της το σχέδιο,τα χρώματα και να το αρχίσει.
Και μετά, όταν η μαμά θα έχει άλλες δουλειές 'η ακόμα και όταν κοιμάται, εμείς σαν μικρές νεράιδες, θα καθόμαστε δίπλα στα ολόλευκα υφάσματα και  θα κεντάμε , θα κεντάμε...
Και μόλις ξυπνάει η μαμά, ή επιστρέφει , θα τρίβει τα μάτια της.
Αλλά εμείς τσιμουδιά, ε;
-Τσικουδιά είπες;
-όχι βρε, δεν πίνουμε, κεντάμε λέμε!ΚΕΝΤΑΜΕ και γελάμε και τραγουδάμε!τι λες;
-Ναι, αλλά περιμένουμε και τη nicol, πρώτη φορά!Τι θα της πούμε;
-α, συγγνώμη, αλλά εμείς πρέπει να τελειώσουμε το κέντημα;
-Μην νοιάζεσαι!!!H nicol,άλλο που δεν θέλει!
Θα  σ υ μ μ ε τ έ χ ε ι !!!
-Λες;
-Μα είναι βέβαιο!Δεν την ξέρεις καλά !!!















Aγαπημένες μου
Ρουλίτσα αδερφούλα μου
Κατερίνα και Χριστίνα
Αγαπημένη μου nicol
και αγαπημένη μου Μαρία
 για σας..........
Έλα Μαρία, πες!ΔΕΝ ΖΩΦΡΑΦΊΖΩ, ΖΩΓΡΆΦΙΣΕ Η SARAH KAY για μένα!
ΣΑΣ ΑΓΑΠ'Ω!
Αποτέλεσμα εικόνας για carta garcia mama por tu amor sarah kay
Σμαραγδένια:Αποτέλεσμα εικόνας για εικονες σαραη καυ
Σ΄ευχαριστώ Θεέ μου!
Η αγάπη όλα τα προλαβαίνει, γιατί η αγάπη είσαι ΕΣΎ!
Σ΄ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ!
Πόσο όμορφη είναι η ζωή!!!
Ή εμείς, βλέπουμε μόνο τα όμορφα;
ΕΣΥ ξέρεις Θεέ μου!
...........................................................................................................................
..............................                                          ............Αποτέλεσμα εικόνας για grazie mamma per amor







ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΆ.....όλα αυτά τα σχέδια...τι πιό όμορφο, έπιασαν τόπο στο μικρό καφασάκι για το λάδι και το σαπουνάκι της βάφτισης ενός επόμενου μυστηρίου!




εδώ μια φιγούρα με πηλό, επιτοίχια,κι εδώ μια άλλη επιλογή.
Να θυμίσω στις φίλες μας πως το μαγικό γαιτανάκι..που .Έκλεισε οριστικά  μας έχει δέσει τα χέρια, σε ριζόχαρτα επιλογής μας κι έτσι χρησιμοποίησα χαρτί τυπογραφείου.
Όμως έστω κι έτσι, καταφέραμε να ντύσουμε όμορφα το κουτί της βάφτισης!

Το καλοκαιράκι τελείωσε τυπικά, όμως ας κρατήσουμε στην καρδιά μας   το κ α λ ο κ α ί ρ ι!!!





 Λάφυρα του καλοκαιριού, πετραδάκια από την πιο κοντινή μας παραλία,
περιμένουν...

 Ανυπομονώ να δημιουργήσω με πετραδάκια, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ στη μελέτη του περιεχομένου με τέτοιους τίτλους, ανθρώπων που σέβομαι τη γνώση τους και τον τρόπο που τη μοιράζονται! Σας τα συνιστώ!


'Ενα υπέροχο καλοκαίρι αφήνει τη θέση του να τη διαδεχτεί ένα όμορφο φθινόπωρο!
Καλό μήνα!!!
Καλή σχολική χρονιά,
και για όσες δεν πηγαίνουμε πια στα θρανία,ο πίνακας μια εξαιρετική δημιουργία της Χαράς μας,
 

 ας ανασκουμπωθούμε εν οίκω!
Έχουμε τόσα να δημιουργήσουμε!!!

Σάββατο 27 Αυγούστου 2016

Η όμορφ' ώρα !!!

το μυστήριο τούτο μέγα εστί...........
 







 ΠΛΕΎΣΗ ΖΩΉΣ!


 
Πόσο απέχει χρονικά μια ζωή από τη βάφτιση ως τον γάμο;
                                                                .............................................
χρόνος είναι ό,τι οδηγεί την καρδιά
ΚΑΡΔΙΆ είναι ό,τι περιβάλλεται με αγάπη.
Αγάπη είναι τα Πάντα !
Αγαπημένες μου φίλες
Αγαπημένοι μου φίλοι 
Είχα την εντύπωση πως σε τούτη ΄δω την ανάρτηση θα έγραφα πολλά!
 Όμως δεν μου βγαίνουν οι  λέξεις  ,παρά μόνο συναισθήματα.Και τα συναισθήματα πώς μπορούν να εκφραστούν;
  Όλα έγιναν πολύ απλά , λιτά και απέρριτα.
Η μόνη εξαίρεση όπου...επιτρεπόταν η υπερβολή, ήταν τα συναισθήματά μας!
Αλλά ακόμα και γιαυτό, υπήρχε πρόνοια:
Αγαπημένα μας παιδιά
Βασίλη και Κατερίνα
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΎΜΕ 
για τη συγκίνηση και τη χαρά που νοιώσαμε στο ιερότερο αυτό μυστήριο του γάμου!
ΝΑ ΖΉΣΕΤΕ!
 
ΠΆΝΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΊΔΙΑ ΑΓΆΠΗ! 
Ευχόμαστε ευνοϊκούς ανέμους στο κοινό σας ταξίδι, αυτό της ΖΩΉΣ!
Αν όμως έρθουν δυσκολίες, ας παίρνετε δύναμη από τη χαρά και την ευτυχία εκείνης της μέρας που ήμασταν όλοι κοινωνοί της χαράς σας!

ΦΊΛΟΙ είναι ιδίως αυτοί που χαίρονται στη χαρά σου!
                          Χαρείτε μαζί μας!

Δευτέρα 30 Μαΐου 2016

Ας γραφεί στο σύννεφο...

..........εις μνήμην...

  Όταν ο μεγάλος μας γιος άρχισε να γράφει, μέσα στο πρώτο του λεύκωμα με μια μικρή κλειδαριά, σημείωνε μια ατέλειωτη σειρά αριθμών και τον ρώτησα:
   -τι σημειώνεις παιδί μου εκεί;
   -γράφω το τηλέφωνό μου!όταν  μεγαλώσω και φύγω  πολύυύ μακριά, όταν θα έρχομαι στον Πολύγυρο,θα λέω: ας περάσω να δω τη γιαγιά που μας μεγάλωσε!
Σ' αυτή τη γιαγιά με πολλή σκέψη αφιερώνω την ανάρτησή μου.

Ήμασταν από τους τυχερούς.
Κάπου στην τρίτη τάξη, σε θέμα έκθεσης : η οικογένειά μου, μεταξύ άλλων,
το παιδί έγραψε:
Έχω τέσσερις γιαγιές και τρεις παππούδες.

Και ο δάσκαλος, θεώρησε λογικό να μας καλέσει για..διευκρινίσεις γιατί ..κάτι δεν πήγαινε καλά....
'Οταν του εξήγησα πως ναι, έτσι είναι, έχουμε τους βιολογικούς δικούς μας γονείς, δύο γιαγιές -δυο παππούδες, καθώς και μια αδερφή της γιαγιάς τους που πρόσφατα είχε χάσει τον άνδρα της (αναφορά στην ανάρτησή μου ΑΝ...), καθώς και τους ανθρώπους που μένουν τα παιδιά (νταντά τους) από τη γέννησή τους , που λόγω ηλικίας, τους αποκαλούσαν παππού και γιαγιά επίσης, διευκρινίστηκε πως ναι, υπάρχουν παιδιά με τέτοιες τύχες!
Γιατί ναι,  ήταν τύχη στην επιλογή μας  στον άνθρωπο αυτόν, που μεγάλωσε τα παιδιά μας, τις ώρες που εργαζόμασταν.
Ήταν ο άνθρωπος που είχα απόλυτη εμπιστοσύνη.
Σ΄αυτή την γυναίκα που είχε ενσωματωθεί συναισθηματικά στην οικογένειά μας, που ήταν παρούσα στις σχολικές γιορτές και εκδηλώσεις, στα γενέθλιά τους,  και σε μια ανάρτηση με θέμα:το βαλιτσάκι που δεν ταξίδεψε, κάνω επίσης  αναφορά....
Ποτέ δεν ξεχώρισε τα δικά της εγγόνια από τα δικά μας παιδιά. Τόσο, που δημιουργούνταν κάποιες φορές και παιδικές πικρίες μεταξύ των παιδιών- εγγονών, που πίστευαν πως η γιαγιά τους , αγαπούσε περισσότερο, τα παιδιά στα οποία αναφέρομαι.
  Είχε την αγάπη μας και τον σεβασμό μας  όλα αυτά τα χρόνια, κι ας πέρασαν δεκαετίες από τότε!
  Τόσες δεκαετίες, και .....κάθε χρόνο, σε κάθε γλάστρα μας, παράλληλα με άλλα φυτά, φυτρώνει ο σπόρος που κάποτε πήρα από τα νυχτολούλουδά της.
  Αυτή την εποχή και φέτος, έχουν γεμίσει οι γλάστρες μας, αλλά ακόμα δεν έχουν ανθίσει.
 
 
Σημ.: το λουλουδάκι αριστερά σε όλες του τις αποχρώσεις του κίτρινου, αλλά και φούξια και κόκκινο, όλα τα χρώματα αυτοφύονται κάθε χρόνο εδώ και 26 συνεχή χρόνια από όταν πήραμε τους πρώτους σπόρους απ΄την αυλή της γιαγιάς μας, της τέταρτης γιαγιάς μας!
 
Ευτυχώς υπάρχουν αρκετές   φωτογραφίες. 

  Η τελευταία της φωτογραφία, ήταν λίγες μέρες πριν το μεγάλο ταξίδι.
Όταν το ακουσα,   στην παραίνεσή μου πως δεν πρέπει να βγάζουμε φωτογραφίες τους ανθρώπους όταν είναι άρρωστοι, αλλά να τους θυμόμαστε στις όμορφες στιγμές τους, η κυρία που έβγαλε τη φωτ. και τον τελευταίο καιρό, πρόσφερε με αγάπη τις υπηρεσίες της κάποιες ώρες, συνεπικουρώντας   την οικογένεια της γιαγιάς, μου είπε:
-Μα, την έβγαλα όταν ήρθαν τα παιδιά σας να τη δουν! ήταν τόσο χαρούμενη, έλαμπε! δες τε!
Και είδα.
 ................................................................................................................


  Από έξι εβδομάδων στο πρώτο μας παιδί, το ίδιο και στο δεύτερο  και για όσα χρόνια το απαιτούσαν οι συνθήκες, μόνο αγάπη και σεβασμός και εμπιστοσύνη υπήρχαν ανάμεσά μας!
Πριν κάποια χρόνια, σε ένα τυχαίο πέρασμα από το σπίτι της, μου χάρισε τα δύο παρακάτω ολόλευκα ομοιόμορφα πλεκτά  :  -Αυτά τα έπλεξα με αγάπη, να τα δώσεις τα παιδιά σου να με θυμούνται!
Τα θυμήθηκα πριν λίγο καιρό, και ήρθε η ώρα να δρομολογηθούν στα καινούργια σπιτικά για όπου προορίζονται!




                                Σ΄αυτόν τον άνθρωπο θέλω ν' αφιερώσω αυτές τις γραμμές.
...................................................................................................................................................

     Σ΄ευχαριστούμε που συμπορευτήκαμε τόσα χρόνια
   αγαπημένη μας κυρία Γούλα για μας, γιαγιά Γούλα για τα παιδιά μας.



  Κι όπως θ΄ανεβαίνει η γαλήνια ψυχούλα σου στον ουρανό,συνοδευόμενη με τον άγγελό της,
κάπου ανάμεσα στα σύννεφα , η ροζ πινελιά που θα δεις, είναι η δική μας συμπυκνωμένη αγάπη.
  Θα μένει για πάντα και εδώ στη γη στις καρδιές μας  και εκεί αποτυπωμένη στο σύννεφο, για να είναι κοντύτερα στον ουρανό σου!

 Κι αν στη γειτονιά των αγγέλων συναντήσεις τον αγαπημένο σου σύντροφο και τους υπόλοιπους τρεις παππούδες μας και τρεις γιαγιές μας, να μεταφέρεις και τη δική μας αγάπη!Και να τους πεις πως δεν τους ξέχασε κανείς!

  Η γειτονιά σου είναι πάντα εδώ, είναι πάντα η γειτονιά μας! 
 καλόν Παράδεισο! ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος.
  Σε αγαπούμε!
  Το ξέρεις!

 Τα νυχτολούλουδά  σου , κάθε καλοκαίρι θα ανθίζουν!
.......................................................................................................................................................
22.05.2017 ένα χρόνο μετά....
Πρωί πρωί, η ματιά μου στον ουρανό....διακρίνει....μια μεγάλη ροζ πινελιά!Οχι δεν είναι ζωγραφιά...είναι η σκέψη μου...ζωγραφισμένη.... Είναι η εβδομάδα του ετήσιου μνημοσύνου...
Καλόν παράδεισο αγαπημένη μας γιαγιά! και...σύμπτωση; είμαι κι εγώ πλέον...γιαγιά....αλλά το ξέρω μας  βλέπεις...