Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2016

Κέρινα ποιήματα!

   Μα...θα μου πείτε, γιατί ξαναγράφεις το τίτλο σου;
  -μα , για να τον δικαιολογήσω!
   Τόσο καιρό, έχω να σας δείξω κάτι από κηρήθρα!
   Και αν θυμάστε παλιότερα, σας είχα γράψει: αχ...όταν έχουμε υλικά...νοιώθουμε σαν τις Αλίκες στη χώρα των θαυμάτων!!!
  Βέβαια, όχι δεν φτιάχνουμε θαύματα, αλλά να κάθε Νοέμβρη, παρατηρώ...στερεύω από έργα και θέματα.
  Και δεν θέλω να σας λείψω πολύ!
  Σκέφτηκα λοιπόν να δείτε κάποια από τα έργα μου που μυρίζουν φρέσκο μελισσοκέρι!!!












 παντού υπάρχει χώρος για μονογράμματα και ημερομηνίες.
 Αυτό αφορά προσκλητήριο με μορφή παγωτό ξυλάκι, οπότε απάντησα ανάλογα.
 Για κάθε δεντράκι φόρμας, απαιτούνται κερήθρες όσες για ένα βιβλίο, και χρόνος περισσότερος  ιδίως εάν έχει διχρωμίες. Αφού πρέπει να πήξει το λιωμένο κερί για να προστεθεί το επόμενο.Και αφού στερεοποιηθεί όλο, να μείνει για κάποιες ώρες στην κατάψυξη, για να βγει ασφαλές.Φέτος προτίμησα ακριβώς το χρώμα του κεριού χωρίς τεχνητά χρώματα που αλλοιώνουν το άρωμά του.
Παρακάτω, κάποιες δημιουργίες με πηλό, για διάφορες δράσεις, όπου προλάβουν, αφού νωρίτερα δεν είχα υλικά, και επίσης κάποια πινακάκια με ντεκουπάζ και ανάγλυφο κρακελέ.






Μέσα στην μουντάδα των ημερών, μαζί με τη φυσική ομίχλη, μια όμορφη διπρόσωπη καρτούλα στο  γραμματοκιβώτιό μου, από το αγαπημένο μας κορίτσι της Σύρου!
υ.γ. για να διαλέγουμε ποιά όψη της ζωής προτιμούμε!
Ιωάννα σ΄ευχαριστώ!


   Κλείνοντας θέλω να σας μεταφέρω κάποιες εικόνες, χωρίς εικόνες όμως, αφού έτυχε να δω τον αγώνα των ανθρώπων του χωριού Ταξιάρχη Χαλκιδικής, του δεύτερου χωριού μου, που με τεράστιο ετήσιο αγώνα, έφτασε η στιγμή  που πήραν τις άδειες, έκοψαν τα καλλιεργημένα έλατά τους,  τα φόρτωσαν σε φορτηγά να μεταφερθούν στις μεγάλες πόλεις της πατρίδας μας και ιδίως στην πρωτεύουσα, και μέσα από αντίξοες συνθήκες μακριά από τα σπίτια τους και τις οικογένειές τους, θα στηθούν τα φυσικά έλατα στα γνωστά τους για χρόνια <<στέκια>>, και μέσα στις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν, θα προσπαθήσουν  να γυρίσουν με τις λιγότερες απώλειες.
Για όσους δεν γνωρίζουν θέλω να σας πω, πως για κάθε καλιεργημένο έλατο που κόβουν, αντίστοιχα φυτεύονται δυο. Δεν αφαιρείται πράσινο από το δάσος μας.http://www.taxiarchis.net/



                                                                     Να είστε όλοι και όλες καλά!!!


Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2016

Τι υπάρχει;

 Αγαπημένες μου φίλες
αγαπημένοι μου φίλοι

   Στη φωτογραφία δείχνω μια μόνο ανατολή!
  Θα μπορούσα να φωτογραφίζω, συνεχείς ανατολές, και συνεχείς φορές το ηλιοβασίλεμα, χειμώνα καλοκαίρι, άνοιξη και φθινόπωρο, το καθένα  με τη δική του μοναδική ομορφιά!
  Στην ουσία, μου είναι αδύνατον να φωτογραφίζω όλα αυτά που προείπα, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι υφίστανται, υπάρχουν , ακόμα και αν δεν τα βλέπουμε!

 Αφορμή για τα μπερδεμένα νοήματα, τις διαφορετικές εικόνες  που θα δείτε παρακάτω, μου έδωσε ένα βίντεο, που είδα, με συγκλόνισε, και σας το παραθέτω στο  τέλος!
 Ο χειμώνας πλησιάζει σιγά σιγά και τα λουλούδια στις γλάστρες θέλουν τη φροντίδα μας.
 Πάντα μου άρεσαν τα λουλούδια και ομολογώ πως από τα πιό αγαπημένα που θα ήθελα να κάνω είναι να έχω ένα δικό μου ανθοπωλείο (το είχα σκεφτεί προ δεκαετιών και είχα αγοράσει και σχετικά βιβλία ανθοκομικής και ανθοδετικής τότε) , και το άλλο μου αγαπημένο, πάντα στα ώριμα χρόνια και όχι στα όνειρα των μαθητικών χρόνων, ήθελα να εργάζομαι σε βιβλιοθήκη, ή να είχα τη δυνατότητα να δημιουργήσω χώρο αναγνωστηρίου, για να μάθουν οι άνθρωποι να διαβάζουν.

Η αγάπη μου στα λουλούδια, κρύβεται λοιπόν στο εμβαδόν του μπαλκονιού μας, που φιλοξενεί κατά καιρούς ή μόνιμα  κάποια λουλούδια.Συνήθως τον χειμώνα παγώνουν και την άνοιξη ξανά από την αρχή!

Εχω υποσχεθεί στη φίλη μας  ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ με τον δικό της γαλαξία, να αφιερώσω μια ανάρτηση στα φυτά μου, με τα ονόματά τους και τις πληροφορίες που απαιτεί το καθένα.
Θα είναι πολύ δύσκολο, και χρονοβόρο και σήμερα, βιάζομαι να φτάσουμε στο  τέλος.
Την αφορμή μου την έδωσαν οι νάυλον σακκούλες, όπου χθες, προστάτευσα καποιες γλάστρες μου, στην προσπάθειά μου, μήπως σωθούν.




 Τι κρύβεται λοιπόν πίσω από κάθε νάυλον;
Στην πρώτη και τρίτη σακούλα, αυτό τό είδος παχύφυλλου με τα λεπτεπίλεπτα ροζ ανθάκια.
Στη δεύτερη, ένα είδος βιγκόνιας, που είναι ανθισμένη μόνιμα, δεν θυμάμαι πόσους μήνες,

 στην τέταρτη, ένα είδος κρίνου


 Στην τελευταία μια ορτανσία που έχω μάθει πως χρειάζεται καστανόχωμα,
 κ.ο.κ.
ΌΧΙ δεν έχω χρόνο σήμερα να αναλύσω το κάθε λουλούδι!
Σκοπός μου είναι να φτάσουμε στο τέλος!


 Εν τάχει όμως σας δείχνω ένα φυτό και άνθος αράπικου φυστικιού,τα γνωστά μας φυστίκια, απλά έτυχε να αγοράσω άψητους σπόρους κάποτε και είναι πειραματισμός, το λουλουδάκι του μοιάζει σαν μικρό λουλούδι σπάρτου


 

 ένα είδος γλαδιόλας

εδώ ένα άλλο είδος γλαδιόλας, φούξια το λουλούδι της
αλλά δεν βρίσκω την εικόνα αυτή τη στιγμή

 Εδώ ένας μικρός ηλίανθος,δεύτερης γενιάς, αφού φύτρωσε από τον σπόρο του περυσινού ηλίανθου
 
Εδώ βασιλικός επίσης από σπόρο περυσινού φυτού
Εδώ χρυσάνθεμο παλιού φυτού, που μοιάζει με μαργαρίτα
 Εδώ είδη κάκτων

 Εννοείται πως τα παχύφυλλα της Μαριάννας μας, προστατεύτηκαν πρώτα πρώτα, τρίτος χειμώνας τους  φέτος
 Και.......φτάνουμε στο τέλος....
ΌΧΙ των φυτών αλλά της πιό βιαστικής μου ανάρτησης που  έγινε ποτέ.

 Με άρωμα χρυσάνθεμου λοιπόν
και ομορφιά λευκού κυκλάμινου





Ας ΣΕΒΌΜΑΣΤΕ τους ανθρώπους!
Ποτέ κανείς δεν γνωρίζει , τι κρύβεται πίσω από τις κάμερες!
Να είστε όλες και όλοι καλά!!!!
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ, ΌΛΟΥΣ 
και ιδιαίτερα εσάς τους αποστολείς του συγκλονιστικού βίντεο!!!










 https://www.youtube.com/watch?v=JYT9cxCrYqE