Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Ένα παιδί...ξεδιπλώνει τον ουρανό του !

                  Αγαπημένες μου φίλες
                  αγαπημένοι μου φίλοι

      Παρ' όλο που δεν έμεινα σε καμιά τάξη σχολική, η  ίδια η  <<τάξη>> δεν θέλησε να με ακολουθήσει στην προσωπική μου ζωή!
     Προσπαθώντας να βάλω μια τάξη στον χώρο μου, σημειωτέον ότι δεν τόχω με το νοικοκυριό όσο θάπρεπε , βρήκα στη βιβλιοθήκη μου ένα τετράδιο του ' 83, με πρωτοσέλιδο:
                                                     


Αποφάσεις που πρέπει να τηρήσω σ ' αυτή τη   χρονιά!
.........................
  Τελικά ο άνθρωπος μάλλον δεν αλλάζει, γιατί διαβάζοντας τον δεκάλογο του τότε, ελάχιστα αποκλίνει αν γραφόταν όποια χρονιά στις δεκαετίες που έχουν περάσει...
  Κρατώ μία εξ αυτών:
  την 7.
  που έγραφα με κεφαλαία:
Θα αφήνω τακτοποιημένο το σπίτι μου πριν κλείσω την εξώπορτα βγαίνοντας, για ....να μην ντρέπομαι....μπαίνοντας....
     Δυστυχώς -με ελάχιστα φωτεινά διαστήματα- το 7 δεν πέτυχε, ευτυχώς  το αντιμετωπίζουν οι στενοί συγκάτοικοί μου με περίσσιο χιούμορ του τύπου:
-Αν κάποιοι μπουν στο σπίτι με κακό σκοπό, θα πουν:πάμε να φύγουμε, εδώ μπήκαν...άλλοι.....
ή
- μαμά, αν συμβεί κάτι και καλέσεις την αστυνομία, μπαίνοντας θα σου πούν:-πω πω, πώς σας έκαναν το σπίτι!
κι εσύ ατάραχη θα απαντήσεις:-μην ανησυχείτε, έτσι ήταν!!!!!!!!
............................................................................................................................................................
 Αγαπημένες μου φίλες, αγαπημένοι μου φίλοι, αποφάσισα.....όψιμα, αλλά άντε να κάνω μια προσπάθεια διόρθωσης....
 Κατ΄αρχήν, αγόρασα πολλές σακκούλες
 διαφόρων μεγεθών που εξοικονομούν χώρο εως και 75% όπως γράφουν, και...θα συρρικνώσω δραστικά το....παρελθόν μου.Ο χώρος είναι πάντα το ζητούμενο και όταν δεν υπάρχει αποθηκευτικός χώρος, το θέμα είναι....θέμα.....
.............................................................................................................................................
 Το θα είναι <<θα>>, αλλά κάτι έγινε....
  Και όχι μόνο στα περίσσια κυβικά (στην αίσθηση) αέρα που έμειναν ελεύθερα ,ίσως ένα κυβικό πραγματικά να εξοικονομήθηκε, αλλά και σ΄όλη τη βιβλιοθήκη που ανέπνευσε, απ'άκρη σ΄άκρη μετά απο καιρό.Αλλά εκεί βρήκα ατάκτως εριμένα, φακέλους, κουτιά, φακέλους φακέλους , με φωτογραφίες όλων των εποχών που δεν πρόφθασαν και δεν μπορούν να καταχωρηθούν σε άλμπουμ , πάλι λόγω χώρου και χρόνου.
Αυτές οι δύο έννοιες απο παλιά έχουν θέμα μαζί μου.

Βλέπω και την φίλη μας Αριστέα να έχει διαγωνισμό.ΆΛΛΑΞΕ ΤΟ Ο διαγωνισμός αφορά φίλες (και φίλους;) του μπλογκ
και γίνεται για τη χαρά και το κίνητρο πρωτίστως
να δημιουργήσουμε!
Χωρίς άγχος και άλλα ψυχολογικά τερτίπια!
http://princess-airis.blogspot.gr/2015/05/blog-post_22.html 
 
Ουδέποτε έλαβα  μέρος.Το θέμα γνώριμο, κάτι παλιό να γίνει νέο, και αρχίζω να..σκέφτομαι.....
Ένα παλιό βαλιτσάκι,που με τη σκέψη μου το προόριζα για τις κορδέλες μου και τα σιρίτια, ή για μέρος των ραπτικών μου,έχει αρκετό χώρο να χωρέσουν φωτογραφίες ώστε τουλάχιστον να μην είναι σκόρπιες εδώ κι εκεί.






Έτσι ήταν πριν!






και έτσι έγινε μετά!






στο πίσω μέρος από το χερούλι, έγραψα και την ημερομηνία, για τις μελλοντικές γενιές !   :)

και..δώστε προσοχή στην πινακίδα μινιατούρα, κοντά στο νούμερο πέντε της χρονολογίας, ε, μα φυσικά, ο δικός μου ουρανός!οι ρίζες μου, το χωριό μου!



Ψάχνοντας τα ριζόχαρτα μου, βρήκα αυτό το κοριτσάκι '  δεν τα πολυσυμπαθώ αυτά τα πρόσωπα που μόνο βλέπουν και δεν μιλούν αφού οι εικόνες δεν έχουν στόμα,που ξεδιπλώνει ανθρωπάκια χαρτοκοπτικής. Αυτά τα πρόσωπα μου βγάζουν μια μελαγχολία!
Άλλωστε είχα σκεφτεί πως αν  έβαζα σχετικά με κοπτική θέματα,στην επιφάνεια,  τίτλος θα ήταν :το κόψε ράψε της ζωής μου.Και αυτό θα μου ταίριαζε, αφού αυτό έχουν οι φωτογραφίες.Είναι κομμάτια της ζωής μας.
Βρήκα και τον δικό μου ουρανό, από τότε με τους χαρταετούς μας ,τι άλλο από το:ένα παιδί ξεδιπλώνει τον ουρανό του!







Ασταρώθηκε δυο φορές, περάστηκε με ακρυλικό λευκό, όχι ιδιαίτερη κάλυψη αλλά βιαζόμουν
και ταίριαξα στην επιφάνεια τα σχέδια.
Για το μοτίβο γύρω γύρω διάλεξα πεταλούδες,ς πολλές πεταλούδες, γιατί κι  οι ζωές μας, είναι τόσο βραχύπνοες, όσο οι πεταλούδες στη φύση.
Μερικές νότες σκόρπιες εδώ κι εκεί,ένα σιρίτι μπλε -λευκό γύρω γύρω, και στο χερούλι όπως και
στην κλειδαριά, πατίνα αντικέ και η ημερομηνία για να το θυμούνται ...
Εσωτερικό, τουρκουάζ σατέν με λευκές δαντέλες δίνει μια όμορφη εικόνα.
Εξωτερικά,  σπρέι διάφανο και έτοιμο να λάβει μέρος στον διαγωνισμό: ΆΛΛΑΞΕ ΤΟ!
Ένα παιδί ξεδιπλώνει τον ουρανό του , μέσα από όγκο φωτογραφιών!

Σας ευχαριστώ!
...............................................................................................................................................................................................................................
   Αγαπημένες μου φίλες
   αγαπημένοι μου φίλοι
Απόλαυσα τη συμμετοχή μου στον διαγωνισμό( και μέχρι να εκπνεύσει η προθεσμία του, είχα ετοιμάσει τα δύο θέματά μου,αυτό και το επόμενο)
αλλά...συγκινήθηκα ξαναδιαβάζοντας ένα μικρό εικονογραφημένο παραμύθι που βρήκα στη  βιβλιοθήκη μου.

Στα παιδιά αρέσουν τα παραμύθια, και σαν που νοιώθουμε παιδιά
 σας το αντιγράφω, αφού δεν βρίσκω κάπου τον σύνδεσμό του να παραπέμψω. 
Ο τίτλος είναι:
Ένα αστέρι ...στη γη                Ντίνα Βίκυ
εκδόσεις Μαλλιάρης παιδεία. 
 Όλα τα παιδάκια ξέρουν πως ψηλά στον ουρανό κατοικούν τ΄αστέρια,που κάθε νύχτα βγαίνουν και περπατούν πάνω στα σύννεφα για να δουν όσα γίνονται κάτω στη γη.
Απόψε ένα από τα αστεράκια θα μας πάρει μαζί του, θα μας πάει βόλτα και θα μας δείξει μερικά από τα πράγματα που βλέπει τις νύχτες, όταν εμείς κοιμόμαστε.
Το αστέρι μας, τόσα χρόνια κάθε νύχτα, βγαίνει στον ουρανό, πάνω στο μπλε του σύννεφο.
Από κει ακούει τις ευχές των ανθρώπων.
Κοιτά από ψηλά κάτω στη γη, μα χαίρεται πιο πολύ ν΄αγναντεύει την υπέροχη ζωγραφιά που σχηματίζουν οι γαλαξίες.
Μια νύχτα αποφάσισε να κατέβει στη γη για να δει από κοντά όλα όσα παρακολουθεί από ψηλά.
Και κατέβηκε σιγά σιγά την πελώρια σκάλα που χωρίζει τη γη από τον ουρανό κι όλα τα μυστικά του.
 'Αρχισε να περπατά πάνω στους δρόμους της γης.
Και καθώς περπατούσε, είδε κομμένα δέντρα εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκονται όμορφα δάση.
Είδε μολυσμένες λίμνες, εκεί που κάποτε κολυμπούσαν περήφανοι κύκνοι.
Στεναχωρήθηκε πολύ.
-Τι κρίμα , σκέφτηκε, να καταστρέφουν οι άνθρωποι τόσο ωραία πράγματα!
Περπάτησε πολύ.Κουράστηκε.Σταμάτησε να ξεκουραστεί και τότε σκέφτηκε:
-Δεν πηγαίνω στα σπίτια των ανθρώπων, να μπω στα όνειρά τους;
Έτσι έκανε.Και είδε αυτά που ονειρεύονταν οι άνθρωποι.
Άλλοι ονειρεύονταν πλούτο.
Το αστέρι χαμογέλασε μελαγχολικά...
Ήθελε να τους πει:
-Μα δεν ξέρετε πως ο πλούτος βρίσκεται κιόλας μέσα σας;
Άλλοι πάλι και μέσα στα όνειρά τους ακόμα,έψαχναν τρόπο να βοηθήσουν τον κόσμο.
Ένα πλατύ χαμόγελο φώτισε το πρόσωπο του αστεριού! 
-Θα τους δώσω όση μπορώ από τη λάμψη μου, σκέφτηκε, και από τη σοφία μου, για να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους!
Μερικοί ανάδευαν μέσα στο όνειρό τους τη σκέψη ότι κάτι θά'θελαν να προσφέρουν και αυτοί, κάτι να κάνουν, μα πίστευαν ότι δεν ήταν αρκετά δυνατοί για μια τόσο μεγάλη προσπάθεια.
Το αστέρι έσκυψε με στοργή και ψιθύρισε στο αφτί τους κάποια από τα μυστικά του ουρανού που από αιώνες γνώριζε,με την ελπίδα ότι θα θυμηθούν τη φωνή του όταν ξυπνήσουν.
Πιστέψατε ότι ο περίπατος του αστεριού πάνω στη γη είχε τελειώσει;
Το ίδιο πίστεψε και κείνο.Γι ' αυτό αποφάσισε να γυρίσει πίσω στο σύννεφό του, κάνοντας την ευχή να γίνουν οι άνθρωποι καλύτεροι, σαν τα μικρά παιδιά.
-Πόσο θάθελα να μιλήσω τώρα σ΄ενα μικρό παιδί!
ευχήθηκε για τον εαυτό του.Τι ωραία που θα ένιωθα!
Επειδή όμως είναι αστέρι, η ευχή του πραγματοποιήθηκε αμέσως!Πώς; Θα δείτε!
Πρόσεξε ότι σε κάποιο παράθυρο έφεγγε φως!
-Ποιος ξαγρυπνά;αναρωτήθηκε.Ας σκύψω στο παράθυρο να δω!
Αυτό έκανε.
Είδε λοιπόν ότι αυτός που ξαγρυπνούσε ήταν ένα μικρό κοριτσάκι!Φαινόταν σκεφτική.
-Θα τη ρωτήσω τι έχει, σκέφτηκε.
Χτύπησε το τζάμι και το κορίτσι έτρεξε ν΄ανοίξει το παράθυρο.
-Τι έχεις;
-Θέλω να δω τον κόσμο!αποκρίθηκε εκείνη.Αλλά πώς;Είμαι τόσο μικρή!Να γινόταν να μ΄επαιρνες μαζί σου,πάνω  στον ουρανό, να δω από ψηλά τη γη!
-Μα είναι εύκολο!της απάντησε.Δεν ξέρεις ότι μόνο τα μικρά παιδιά μπορούν να κάνουν παρέα με τ' αστέρια;'Ελα!Θα πάμε μια μεγάλη βόλτα να δεις της γη!
Η μικρούλα γλίστρησε από το δωμάτιό της έξω στο δρόμο και συνάντησε το αστέρι.Εκείνο την πήρε στην αγκαλιά του.
Ταξίδεψαν ώρα πολλή μέσα από τα πολύχρωμα σύννεφα.Το μικρό κορίτσι σάστισε απο την ομορφιά του σύμπαντος, αλλά όταν έστρεφε το βλέμμα του στη γή, απορούσε που οι άνθρωποι, με τα έργα τους, κατέστρεφαν τον πλανήτη!
Όμως, η ώρα πέρασε και άρχισε να ξημερώνει.
-Πρέπει να γυρίσεις σπίτι σου, μικρή μου, είπε το αστέρι.(αυτή η φράση, τη σμαραγδένια μου μου θυμίζει)
Έλα!Τώρα θα σε κατεβάσω απο τη σκάλα του ουρανού!
Κατέβηκαν λοιπόν απο την πελώρια ουράνια σκάλα!
Όταν βρέθηκαν στο τελευταίο σκαλί, λέει το αστέρι:
-Εμπρός τώρα!Μ ένα δυνατό σάλτο, θα βρεθείς στο δωμάτιό σου!
Αλήθεια!Μ ΄ένα δυνατό πλαφ!, βρέθηκαν πίσω στο δωμάτιό της!
-Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ, αστέρι, για την όμορφη βόλτα!είπε το κοριτσάκι.
-Γεια σου, της απάντησε το αστέρι.Τις νύχτες που ο ουρανός είναι καθαρός, μπορείς να με βλέπεις εκεί πάνω.Και εγώ θα σε βλέπω!Μα θα σου δώσω ένα δώρο και μια συμβουλή!Το δώρο μου είναι λίγη απο τη λάμψη μου, για να φωτίζεις τους άλλους γύρω σου!
-Και η συμβουλή σου, ποιά είναι;
-Να θυμάσαι πάντα ότι κάθε άνθρωπος είναι ένα μοναδικό αστέρι που έχει τη δική του λάμψη!





..........................................................................................................................................................................

27 σχόλια:

  1. Α, και γέλασα με το "δεν τό 'χω με το νοικοκυριό όσο θάπρεπε" αλλά προσπαθείς βρε Βαρβάρα μου!
    Εγώ πάλι όταν "ξεσκονίζω" το παρελθόν μου και βρίσκω τετράδια, γραπτά, πράγματα, μικρά αντικείμενα και ειδικά δικές μου σημειώσεις που ξεκινούν με "θα" βλέπω εκτός από τις ημερομηνίες (που έχω τη συνήθεια να βάζω) βλέπω και πολλά που τελικά τα έκανα πράξη. Ίσως είναι ότι είμαι πολύ καλή στο να "τα κάνω πράξη" κι ας αργώ, κι ας με παίρνει χρόνια για να γίνει.
    Η βαλίτσα εντάξει τέλεια! Ό,τι και να πιάσεις στα χέρια σου το ομορφαίνεις ακόμα περισσότερο.
    Το παραμύθι υπέροχο! Δυο φορές το διάβασα!
    Σε φιλώ και σου εύχομαι να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μπα, δεν το προσπαθώ ...όσο..θάπρεπε, αλλά μ΄αγαπούν όπως είμαι!
      ούτε και ξαναέγραψα αποφάσεις ίσως απο τότε, αφού βλέποντας αυτό που μου το μουτζούρωσαν αργότερα τα παιδιά,στη νηπιακή τους ηλικία, σαν να γνώριζαν:τι γράφεις, αφού δεν....όμως στα υπόλοιπα, πραγματικά διορθώθηκα, ή προσπάθησα τουλάχιστον.
      Το παραμύθι το κράτησα κι αυτό έξω απ' τη βιβλιοθήκη να ταξιδεύω στ΄αστέρια!
      φιλιά πολλά κορίτσι! Όπως λες,ατον τίτλο σου, τα λάφυρα είναι μέσα μας!
      φιλιά!

      Διαγραφή
    2. διορθώνω:ο τίτλος λάφυρα, ανήκει στην Κική μας, αλλά χαμένη στις σκέψεις μου, έκανα παράκαμψη :)
      φιλάκια πολλά!!!

      Διαγραφή
  2. Τι όμορφη που έγινε η βαλίτσα σου!! Πολλά μπράβο!
    Κι εγώ δεν είμαι μανιακή με το νοικοκυριό. Μου αρέσει το σπίτι μου να δείχνει ζωντανό, όχι στημένο σαν να ξεπήδησε από σελίδα περιοδικού (που σημαίνει ότι δεν με πειράζει αν μια μπλουζίτσα "ξεκουράζεται" στη ράχη μιας καρέκλας στην κρεβατοκάμαρα!)
    Ημερολόγια και τετράδια σαν το δικό σου δεν είχα ποτέ - όλα καταγράφονται στο σκληρό δίσκο που έχω μέσα στο κεφάλι μου, χαχα!
    Το παραμύθι τέλειο...
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Έλλη μου, τόσο ζωντανό, αν είχε χώρο, θα γινόταν στίβος μετ΄εμποδίων, αλλά χώρος δεν υπάρχει.
      Κι εγω δεν έτυχε να ξαναγράψω, αλλά όταν το βρήκα, το χάρηκα!
      φιλιά πολλά, σου εύχομαι το πιό υπέροχο καλοκαίρι σου πριν το επόμενο!φιλιά πολλά!!!

      Διαγραφή
  3. Τώρα τι θα πεις να σου πω οτι διαβαζοντας το παραμυθι αυτό ηταν σαν να διαβαζα το δικο μου παραμυθι; δεν το πιστευω οτι η σκεψη μου πριν τόσα χρονια ηρθε τοσο κοντα.. με την συγραφέα αυτού του παραμυθιού ....και η εκπληξη οτι ανεφερες το Σμαραγδενια μέσα σε αυτό δεν υπαρχει λεμε ... στο ταξιδι του δικου μου φεγγαριου.. παίρνει μερος και ενα αστεράκι... αχ!! εχω δικιο οταν λεω μας εχουν ενωσει οι συμπτωσεις εμας τις δύο..αδερφι.....οσο για την βαλιτσουλα σου που θα γεμισει με τις αναμνησεις σας.. καλυτερη αγκαλια δεν θα μπορουσαν να βρουν.. απο αυτήν την βαλίτσα .. εστι θα ταξιδευουν απο γενια σαε γενια... μπραβο για την πολύ καλή θεση και την συμετοχη σου ΜΙΚΡΉ μου... ..
    Οσο για το νοικοριριό μην σκάς... μια χαρά ..τα βρισκω τα αγαπημενα σου..πολύ καλα στα λενε... τι αλλο θελεις;.....στην ιδια κατηγορία
    ειμαστε βρε; ... έλα αγκαλιτσες και πολλα φιλακιαααααααα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εμ, είπαμε αδερφούλα μου, τίποτα δεν γίνεται τυχαία!
      παρε παραδειγμα το χθες, που μου έστειλες τηλεφωνικα το κύμα , κι εγω αναπέδωσα με τη βροχή, και μετά; τυχαία τάχα ;
      πόση ευλογία όλα αυτά!
      ...τα αγαπημένα μου, μ΄αγαπάνε και γιαυτό τ' αγαπώ!
      να διαβάσεις το επόμενο ταξίδι, προσεχώς....
      φιλάκια πολλά στο καλοκαίρι σου!!!

      Διαγραφή
  4. Αχ Βαρβάρα μου, τι όμορφη παρουσίαση!
    Σε ευχαριστώ που πήρες μέρος στο διαγωνισμό, που τόλμησες, που έκανες τόση εξαιρετική δουλειά, που εξέπληξες πολλούς και ευχάριστα εννοείται! Πήγε τόσο καλά! Μπράβο σου!!!
    Και μπορεί με την τάξη να μην το έχεις, αλλά τελικά το έχεις με το να βάζεις στόχους και υλοποιείς!
    Άντε και στο επόμενο Άλλαξέ το έτσι!
    Σε φιλώ γλυκά γλυκά!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστέα μου, υποκλίνομαι σε όλα σου και το ξέρεις!
      στο επόμενο, θα μάθεις γιατί!
      Να είσαι παντα καλά, και να τα προλαβαίνεις όλα!
      πραγματικά απόλαυσα τη διαδρομή!!!!!!!
      το κομοδίνο σκέφτηκα αρχικά, αλλα το βιαζόμουν....
      φιλιαααααααα

      Διαγραφή
  5. το λατρεψα το βαλιτσακι σου ισως γιατι κι εγω με το νοικοκυριο και την ταξη δεν...φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Βαρβάρα μου, συγχαρητήρια για την όμορφη συμμετοχή σου στο 'Αλλαξέ το και για την επιτυχία που είχε το βαλιτσάκι σου!!!!!
    Έγινε πολύ ωραίο και χρήσιμο για να τακτοποιήσεις τις φωτογραφίες σου. Ελπίζω να χωρέσουν...χαχαχα!!! Το λέω γιατί έχω κι εγώ τόσες πολλές που δεν είχα τον χρόνο να βάλω σε άλμπουμ, αλλά μου χρειάζεται μάλλον μιά μεγάλη βαλίτσα για να χωρέσουν!!!!
    Και μην σταναχωριέσαι με το νοικοκυριό, έτσι είμαι κι εγώ...και είμαι τυχερή που έχω έναν άντρα ο οποίος ποτέ, μα ποτέ, όχι μόνο δεν με πίεσε για δουλειές, αλλά μου γκρίνιαζε - και ακόμα μου γκρινιάζει - όταν με βλέπει να κάνω κάτι. Προτιμάει να κάθομαι κοντά του και ας μην είναι μαζεμένο το σπίτι! Μόνο για το ντεκουπάζ δεν γκρινιάζει...αντιθέτως με παρακινεί να ασχολούμαι μ'αυτό!!!!!
    Φιλάκια πολλά και καλό Σαββατοκύριακο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν!
      Όλα καλά, και φυσικά κι οι δικές μου φωτογραφίες δεν χωρούν, όμως...όλο και κάποιο άλλο κουτί θα βρω για τις υπόλοιπες.
      Μαριάννα μου, δεν στενοχωριέμαι!Σ΄όποιον αρέσουμε! αν η ψυχή μας είναι σε τάξη, ο περιβάλλων χώρος είναι μόνο το φαίνεσθαι!Αν μπορεί κι αυτός να είναι ταχτοποιημένος , ακόμα καλύτερα αλλά αν δεν μπορεί, τι να κάνουμε, δεν είμαστε τέλειοι, κι εγω χαίρομαι που αντιμετωπίζω τις ελλείψεις μου με χιούμορ, μάλλον ευτυχώς που οι..συγκάτοικοι μου διαθέτουν χιούμορ,αλλιώς....φιλιά πολλά πολλά!

      Διαγραφή
  7. Μπράβο Βαρβαρούλα! Μας εντυπωσίασες όλους με το βαλιτσάκι...οκ εγώ τα είδα λίγο αργά και δεν ψήφισα αλλά πριν δω πως είναι δικό σου το ξεχώρισα. Εύγε! Όσο για το νοικοκυριό... άστο... από ανάγκη μόνο για να μπορούμε να ζούμε αξιοπρεπώς...χαχαχα. Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χα χα!
      μέχρι να μάθουμε τον κάνναβο, παράδειγμα πως μέσα στο χάος (που ανέφερα)δεν έβρισκα τον δικό σου, κι έκανα άλλον, κι έτσι τώρα έχουμε η καθεμιά τον δικό της.....τι νομίζεις δεν θα μετέφερα...τις γνώσεις μου; χαχα, χρόνο απλά δεν έχουμε....
      Ναι, τα ουσιώδη, τα προλαβαίνουμε με το παραπάνω!
      σ΄ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  8. . Απολαυστική η ανάλυση του άρθρου 7, Βαρβάρα! Όπως και η σχέση σου με το χωροχρόνο! Προτιμότερη πάντως αυτή, από εκείνη με τις εξισώσεις που έχουμε εμείς οι φυσικοί…
    . Το παραμύθι όμορφο με περιεκτικά μηνύματα.
    . Το βαλιτσάκι! Χάρηκα πολύ που το πέτυχα στης Αριστέας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΄Αρη μου, νομίζω έκανα δυό λάθη (όχι εσκεμμένα, εκ των υστέρων το πρόσεξα) και το πετύχατε! το ένα, το γνωστό μου φόντο...
      και το άλλο, το μπλε λευκό σιρίτι, που χρησιμοποίησα και στο κομοδίνο! εμ , ήταν μεγάλο το κουβάρι, πρέπει να το σπαταλώ!
      να είσαι καλά!
      σ΄ευχαριστώ!!!

      Διαγραφή
  9. Βαρβάρα μου πονεμένη ιστορία σε πολλές από μας η του νοικοκυριού και της τακτοποίησης...άστο φιλενάδα... τα πλέον βασικά πιά.. Το βαλιτσάκι σου υπέροχο.
    Καλό Σαββατοκύριακο με πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ Ελένη μου!
      Τα βασικά .... σωστά!
      φιλακια!

      Διαγραφή
  10. Μαγικά ξεδίπλωσες όλες τις εικόνας της βαλίτσας που μας ταξιδεύει και ας λες ότι δεν ταξίδεψε ποτέ !!!
    Να είσαι καλά και να κάνεις ότι αγαπάς πιότερο στη ζωή σου έστω και αν αφήνεις ακατάστατο σπίτι !! Εσύ φταις;;; Οχι αγάπη μου !!Τα λίγα τετραγωνικά !!!
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εσύ με ξέρεις πιο καλά απ' όλους στη ζωή μου....αυτό το τραγούδι μου βγήκε απαντώντας σε!
      φιλιά πολλά πολλά!

      Διαγραφή
  11. Βαρβάρα μου-μοναδικό αστέρι-οπως ειπε και το αστεράκι , μας ταξιδεψες με την ανάρτηση σου!
    Πολύ όμορφη η μεταμόρφωση της βαλιτσούλας με τα σατεν της ,τις δαντελίτσες το ντεκουπάζ! Τα είχε ολα και επάξια το διαλεξαν και το βράβευσαν!!! Συγχαρητήρια και πάντα δημιουργική!! Μπράβο σου!!1
    Πολλά φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σ΄ευχαριστώ!!!
      κι εγω χάρηκα τη συμμετοχή μου, επειδή ήταν πρώτη φορά!
      να είσαι καλά, καλό καλοκαίρι!φιλιάααα

      Διαγραφή
  12. Είπα κι εγώ, πού είναι το βαλιτσάκι;
    Είδα την επόμενη ανάρτηση πρώτα και μετά αυτή.
    Το έκανες απίθανο, καταπληκτικό στο είπα και από κοντά.
    Δεν το περίμενα να είναι δικό σου.
    Τα παραμύθια είναι η ειδικότητα σου, μου φαίνεται.
    Όσο για την τακτοποίηση, άστα να πάνε.
    Όταν ασχολούμαστε με τόσα είναι αδύνατον να τα έχουμε και όλα σε τάξη.
    Μη σκας, σε αγαπάμε κι έτσι.
    Πολλά φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σου πω Ρένα μου,αυτό μόνο είναι που είχα φοβηθεί:
      θα με αγαπάνε αν ..ξεδιπλώσω τον ουρανό μου;
      Χαίρομαι που μου το επιβεβαιώνεις!
      φιλιά πολλάααααααααα

      Διαγραφή
  13. Βαρβάρα μου τι όμορφο που το έφτιαξες το βαλιτσάκι!! Τι περιποιημένο εσωτερικά με το γαλάζιο σατέν και τη δαντελίτσα του και πόσο όμορφο εξωτερικά γεμάτο συμβολισμούς!! Τέλειο για να φιλοξενήσει τόσες αναμνήσεις!! Συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σου στο διαγωνισμό!! Το παραμύθι μου άρεσε πολύ!! Με το νοικοκυριό ούτε εγώ τα καταφέρνω καλά. Όλη μέρα συμμαζεύω και στο τέλος πάλι χάλια είναι. Πολλά πολλά φιλάκιααααααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ΄ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιό σου!
      Ήδη σου έγραψα! :)
      φιλιά πολλά πολλά!!!

      Διαγραφή